Korner retrovizor: Legende Želje i Sarajeva u idealnom timu Evropskog prvenstva 1968.

Ta 1968. bila je veoma burna i za svijet nesretna godina. Amerikanci su počinili stravičan zločin u vijetnamskom selu Mai Lai, u Memphisu je ubijen veliki borac za prava...

Ta 1968. bila je veoma burna i za svijet nesretna godina. Amerikanci su počinili stravičan zločin u vijetnamskom selu Mai Lai, u Memphisu je ubijen veliki borac za prava ljudi afro-američkog porijekla Martin Luther King, a zemljotres na Siciliji odnio je skoro 400 života. No, Sarajevo, tek jedna tačka na šarenoj karti svijeta, imalo je mnogo razloga za ponos u ljeto te krvave godine.

jugoslavija1968

U reprezentativnom taboru Jugoslavije koji je tada jurišao na završni turnir Evropskog prvenstva ključne uloge imali su fudbaleri Sarajeva i Željezničara. Mirsad Fazlagić imao je čast da bude kapiten nacionalnog tima, a Ivica Osim bio je glavna poluga u veznom redu selektora Rajka Mitića. Osim Fazlagića,značajan doprinos putu reprezentacije Jugoslavije ka Italiji, gdje su igrale četiri najbolje reprezentacije, dao je i Vahidin Musemić. Napadač Sarajeva posebno se iskazao u četvrtfinalnim duelima protiv reprezentacije Francuske kojoj je dao tri gola.

Iako su na završnom turniru u Italiji učestvovale samo četiri reprezentacije, put do njega nije bio nimalo lagan. Za četiri odabrana mjesta u kvalifikacijama se borila 31 reprezentacija, a samo pobjednici grupa izborili su mjesto u četvrtfinalu. A tamo je Jugoslavija održala časove fudbala Francuzima i otišla u Italiju gdje su je u polufinalu čekali aktuelni prvaci svijeta – Englezi.

Na tadašnjem stadionu Comunale u Firenzi (danas Artemio Franchi) skupilo se preko 21.000 gledalaca. Osim pehara prvaka svijeta, Englezi su na golu imali Gordona Banksa, golmana koji je šest godina zaredom bio najbolji svjetski čuvar mreže. Utakmica je bila dosta gruba, a riješena je tek u 86. minuti. Dragan Džajić je na radost, ali i iznenađenje mnogih gurnuo Jugoslaviju ka finalu gdje ih je čekala Italija koja je pobijedila Sovjetski Savez. Za igrača utakmice proglašen je Ivica Osim, dok je Mirsad Fazlagić sa kapitenskom trakom oko ruke komandovao odbranom 90 minuta. U 89. minuti Alan Mullery dobio je crveni karton zbog udaranja Dobrivoja Trivića i tako ušao u historiju kao prvi Englez koji je isključen na jednoj međunarodnoj utakmici.

Finalni meč fudbaleri Jugoslavije odigrali su 8. juna sa domaćinom turnira na stadionu Olimpico u Rimu. Opet je Džajić je doveo Jugoslovene u vodstvo u 32. minuti, a prednost je poništio Domenghini 10 minuta prije kraja utakmice. Kako su pravila nalagala da se neriješena utakmica odigra ponovo, drugi meč finala igrao se 10. juna na istom stadionu. Italijani su u ponovoljenom finalu bili prisebniji i golovima Rive i Anastasija osigurali da trofej prvaka Evrope ostane na Apeninima. Italijanima je mnogo pomogao i izostanak Ivice Osima u tim duelima zbog povrede.

No, u UEFA-inim knjigama historije zauvijek će ostati upisana imena Ivice Osima i Mirsada Fazlagića koji su našli svoje mjesto u idealnom timu prvenstva pored tadašnjih velikana kakvi su Dino Zoff, Giacinto Facchetti, Bobby Moore, Sandro Mazzola, Albert Shesternyov, Angelo Domenghini, Geoff Hurst, Luigi Riva i Dragan Džajić. Ipak, nadležni u NFS BiH trebali bi skrenuti pažnju ljudima iz krovne kuće evropskog fudbala zbog činjenice da pored imena legendi Željezničara i Sarajeva danas na zvaničnoj stranici UEFA-e stoji zastava Srbije.

uefa

(Propust na zvaničnoj stranici UEFA-e)

Kategorije
DOMAĆI FUDBALRETRO

SLIČNE TEME

Scroll Up